De laatste tijd maak je je zorgen over je kind. Waar het altijd heel lekker liep allemaal, heb je eigenlijk steeds meer het idee dat het helemaal niet meer zo goed gaat met hem of haar. Nu is er ook wel het één en ander gebeurd in de afgelopen jaren. Zou dat dan toch van invloed zijn?

Je kind was altijd makkelijk en meegaand, maar de laatste tijd hoor je steeds meer geklaag over school en vrienden of vriendinnen. Is er iets gebeurd? Een gesprek hierover is niet mogelijk, je kind wuift alles weg. Wat gaat er toch in dat koppie om?! 

Misschien is je kind wel faalangstig en voelt het de druk om goed te presteren, terwijl jullie altijd zo op het hart drukken dat cijfers niet belangrijk zijn. Toch is je kind onzeker en heeft het geen vertrouwen in zichzelf of anderen. Toetsen op school zijn een drama en zorgen voor nog meer onzekerheid en een vicieuze cirkel...

Klinkt dit allemaal wel heel herkenbaar? En twijfel je waar dit vandaan komt? Maar nog meer vraag je je af hoe je het tij kunt keren?

Want misschien zijn jullie ergens in de afgelopen jaren gescheiden. Had je het idee dat je kind dit wel een plek had gegeven, maar merk je toch sneller boosheid en huilbuien. Voel je de onmacht bij je kind van het niet weten hoe het met deze situatie om moet gaan en eerlijk gezegd weet jij dat zelf ook niet meer... 

Of misschien weet je dat je kind het heel moeilijk heeft met het verwerken van het verlies van een familielid, maar met vallen en opstaan leek het toch altijd weer ietsje beter te gaan. Maar de laatste tijd is je kind alleen maar verdrietig en wil het niks meer... Je worstelt ook met je eigen verdriet en vindt het heel ingewikkeld om je kind te troosten terwijl je zelf zoveel pijn voelt... 

Je voelt aan alles dat je kind geholpen moet worden, maar je hebt zelf geen idee hoe. Wat je ook zegt of probeert, de situatie lijkt er niet beter op te worden en de sfeer in huis is af en toe echt om te snijden... 

Hoe zou het zijn als je kind weer rust heeft en zichzelf en de situatie kan accepteren? 

Dat je weer een vrolijk kind hebt dat weet waar hij of zij voor staat en zichzelf durft te laten zien. 

Een kind dat met plezier naar school gaat en veel afspreekt met vrienden en vriendinnen. Hoe fijn zou dat zijn? 

Wil je de hulp voor kind je die hij of zij zo verdient?